Tefekkürdeyim.. Tefekkür dersinde..

Hiçbir şeyin benim elimde olmadığını, herşeyin benim elimde olduğunu bildiğim kadar iyi biliyorum artık.. İki gündür misafir gibi gelip gittiğim evim bana soğuk, tıpkı benim ona soğuk olduğum kadar..

Kocaman bir sessizlik içinde koşuşturuyorum adeta. Sorguladığımı sandığım hayatımın beni acımasızca sorgulaması ile başbaşayım şu sıralar. İçimdeki eksikliği düpe düz ortaya koyarken gel-gitler yaşıyorum. Eksiklikleri acıyan hatta kanayan yüreğimde kabulleniyor, derin bir ah çekiyorum..

Nerede olduğumu, nasıl olduğumu sorduğunuz yorumlara ve maillere karşılık burdayım demekle başlamak istiyorum, ama nafile…Bu aralar nerede olduğumu ben bile bilmiyorum. Bedenini kaybetmiş bir ruh var ortalıkta sanki. Şükrün eksikliğinin bana verdiği dersteyim diyorum.. Kısa bir tenefüs arasında yazıyorum sizlere.. Tenefüsteyim.. Tefekkürde..

Önce ani bir vefat,ardından dedemin rahatsızlığı ile taşındığım annemin evine uzun bir süre yerleşeceğimi bilmiyordum. Annemin yaşadığı ufak bir kalp operasyonu ile kalıcı olacağımı ve sizlerden ayrı kalacağımı da planlamış değildim, inanın..

Plan.. Neye ve hangi zamana göre plan?

Yarının sahibi ben değilken,plan yapmanın bir düşünceden ibaret olduğunu öğreniyorum en iyi dersimde. Hayatını hep planlar dahilinde yaşayan “Bir nefeste bile iki şükrün gizli olduğunu” bilmenin yetmediğini, uygulamanın bilmenin de ötesinde olduğunu öğreniyorum her geçen gün..

Bu satırları yazarken Bosna’dan yazan Dina Hanım’ın “Muhteşem bir site” yorumu ile burada olmamın bana ne kadar huzur verdiğini hatırlıyorum. Yıllar evvel gittiğim güzelim Bosna’dan gelen bu yorumun bu yazıları yazdığım an gelmesi boşa bir tevafuk olamaz diyorum.. Ve teşekkür ediyorum. Dina Hanım siz de tıpkı tüm takip eden dostlarım gibi muhteşemsiniz..

Annemin hastalığına teşhis konulduğu sıralarda abimin (eşimin abisi) mutlu günleri şenlendiriyor evimizi. İstanbul’daki nikahı yanlızlık yaşayan evimden geçiyor, takip eden hafta sonuda muhteşem bir düğün için Bursa’nın taşlı yollarından geçiyor. Benim için kolay olmasa da en tatlı yorgunlukları da yaşıyorum bu vesile ile..

Bayram sonrası biriken yayınlarım ve tariflerim ile burada olmak için dua ediyorum. Buraya kadar geldiğiniz için hem sizin eliniz boş dönmesin, hem de benim için sadece hüzünlü bir yayından ibaret olmasın diye son zamanlarda yaşadığım mutlu karelerden paylaşmak istiyorum. Sadece mutfak maceralarında ibaret olmadığını, dostlukların yeşerdiğini gördüğüm, varlığınızı hissettiğim bu site benim için hayatın her alanından paylaşmaya dönüştü..

Yaşanan anıların kareleri ile sizleri baş başa bırakmadan, bana  “eşi” ünvanını yaşattığı için önce O’na, sonra eşime teşekkür etmek istiyorum. Sabrı, şükrü, paylaşmayı senden öğrendim. İyi ki varsın..

Not: Ziyaretlerini hiç eksik etmeyen, mail ve yorumlarıyla beni yanlız bırakmayan tüm takipçilerimden helallik istiyorum. Bu kadar uzun bir ara vermeyi inanın hiç istememiştim. Dilerim bayramdan sonra resimde gördüğünüz (bir hafta boyunca çantamdan eksik olmayan) muffinlerimin tarifi ile besmele çekeriz. Şimdiden iyi bayramlar efendim. Sevgilerimle..

Anneciğimin rahatsızlığını bana belli etmese de bir şeylerin ters gittiğini anladığım Ramazan Bayramı sofrası. Bayramın ardından rahatsızlığını öğrendiğimde onu ne kadar iyi tanıdığımı bir kez daha anlamış oldum..

Bayram sofrasında tuzum bile olmasa poz veririm edaları ile kız kardeşim..! Annemde geçirdiğim zamanlarda bana bir oda nasıl olurda bu kadar çok dağıtılır dersleri verse de, çıldırmalarım sonucu ne yaparsa yapsın onu çok sevdiğimi anladım. Tebessümleri canıma can katarken..Tuzuna şekerine kadar kendi eseri ile balkon sefasında hazırladığı kahvaltı benden olmasada eniştesinden tam not aldı.. Tam not bence Nutella sayesinde alındı:)

Bayramın tatilinde cumartesi,pazar günleri olmayı planladığımız yer. Sizi imrendirmek için bir kaç kare yayınlamak istiyorum. İstanbul’dan kaçamayanlar için İzmit-Yuvacık Barajı tesisleri sizler için iyi bir keşif olabilir. Ben Karaaslan Tesisleri’nde  olacağım. Yolunuz düşerse size çay ikram edebilirim. ( Karaaslan tesislerinin resimlerini bayramdan sonra ayrı bir dosya halinde yayınlayacağım, pişman olamamak için bu tatili kaçırmayın!)

Eşimin en sevdiği kare. Kendisi mekanı çok sevdi. Sıcacık kızarmış ekmeği ve tereyağı! (Kahvaltı sınırsız, içecekler sınırsız, meyve ikramı dahil fiyatın 17 tl olduğunu söylesem sıcak ekmek ve tereyağının bahane olduğunu söylememe gerek kalır mı:)

Başlarda tırssam da inatçı kişiliğimle yendiğim salıncak korkusu..

ve araya sıkıştırdığım kışlık hazırlıklarım..

Bamyalarım..

Köz patlıcanlarım..

Ofiste sıkılmanın, işleri boşlamanın eserleri. Fuarda tanıtım amaçlı verdikleri kartonlarla denediklerim.. Bu ve bundan sonraki resimler telefonla çekildiler. Resim kalitelerinin düşüklüğü için şimdiden özür dilerim:)

Kendi “cheescake”lerimin güzelliğini fark ettiğim o an! Enaniyet duygularım kabardıysa suçlusu ben değilim:))

Diyetle hiç bir alakası olmadığını bir üst resimden anlayabilirsiniz. İş yoğunluğunun acı resmidir. Öğle yemeğinin arabada yenilmesi..

Mesai saatleri içinde eşimin beni çaya davet etmesi iş arkadaşımı bile şaşırttıysa, bu çayda güzel şeyler konuşulmadığının kanıtıdır. Çözemediğimiz sorunlarda bile birbirimizden destek almamız apayrı bir şükür meselesidir. İyi ki ben de varım:)))

İlk kez arabası olmanın mutluluğu içinde, noter satışından dönen bir abinin arabasına arkadan çarptım ..” Hayatımda ilk kez arabam oldu, ilk gün bu yapılırmı abla” dedi.. “Son 5 yılda ilk kez ben birine vuruyorum” dediğimde de kim şanslı kim şansız anlayamadık. Birinin arka farını kırdığım için canımın bu kadar yanacağını da bilemezdim!

Bencilliğin zirvesinde olduğum an. Koyu sohbete dalan iki kardeşimden habersiz yemek sonrası ikram edilen bu tabağı tek başıma yedim:) Bir ara bizim damat “abla biz de yesek” demese boş salkımı bile yutabilirdim:)

Ve evimden geçen abimin (eşimin abisi) nikah merasimi. Annemlerin Bursa’da yaşıyor olması sayesinde evimde bohçalar bile hazırlamak nasip oldu.

Farkında olmadan ablamları (abimin eşini) ziyarete gittiğimizde abim için şunu sever bunu sevmez, o şöyledir böyledir sözlerimle 6 yıl gelin olduğum bu ailenin tamamen bir parçası olduğumu hissettim. Yeni geline abim için nasihatlar vermek espiri meselesi olunca.. :))

9 Responses to Tefekkürdeyim.. Tefekkür dersinde..

  1. Sevgili Muazzez,
    Öncelikle hoşgeldin.
    Başın sağolsun, dedenin mekanı Cennet olsun.
    Anneciğine de Rabbim acil şifalar ihsan etsin.
    Araba kazası için de çok geçmiş olsun, neyse ki az hasarla atlatmışsınız.
    Allah başka bela ve kaza göstermesin.
    Abinizin nikahı da Hayırlı olsun.
    Acısıyla, tatlısıyla hayat devam ediyor.

  2. sema diyor ki:

    Hoşgeldiniz :)tefekkür dolu yazılarınız çok güzeldi, günleriniz çok dolu geçmiş neden ara verdiğiniz anlaşılıyor. Annenize geçmiş olsun, en önemlisi sağlık.Yeni gelinede mutluluklar dilerim.Bayramınız mübarek olsun.

  3. Bir Dost diyor ki:

    Kardeşinizin güzelliğine bakmaktan sofraya bakamadım. Ki baksam da bir şey değişmeyecekti. Çünkü kardeşiniz tartışmasız çok daha güzel. Saygılar efenim -bir dost

  4. Gül diyor ki:

    Muazzezcim hoşgeldin, bizleride tefekküre daldırdığın için ayrıca teşekkürler. Hayatın içinden bir post olmuş. Acısıyla tatlısıyla ama yine de devam eden. Deden için başsağlığı, annen için geçmiş olsun ve şifa dilerimi, nikah içinde tebriklerimi iletiyorum. Artık yeni şeyler söylemek lazım. Annene desteğini açıktan belli etki, daha kolay toparlansın.

  5. zuhal erdoğan diyor ki:

    Muazzez öncelikle hoşgeldin,
    Her gün en az bir kere ziyaret ettiğim sitenden her gün eli boş dönerken kesin kötü bişeyler olmuştur ki yazı yazmıyor ne zamandır diyordum.Allah bu yazında yazdığın tüm olaylardan dolayı sabır versin herşeyden önce.Başın sağolsun.Anneciğine acil şifalar…
    Hiç tanışmasak da bir blog insanları nasıl yakın hissettiriyor çok şaşırıyorum bazen…
    Görüşmek üzere.

  6. Selin91 diyor ki:

    Sevgili Muazzez hanım,isminizi yorumlardan öğrendim.Ben yeni keşfettim bloğunuzu.Öncelikle şunu belirtmeliyim ki bir masa bir yemek bu kadar nefis içaçıcı bir görsel şölen haline dönüştürülebilir.Sizi tebrik ediyorum.Anne kelimesinin hüznünü iyi bilen biri olarak annenize acil şifalar diliyorum.Ben 21 yaşındayım ve yemeklerinizin herbirini listeleyip çeyizine kaldırmış bir gelin adayıyım.sevgiyle kalın :)

  7. lezizsofralar diyor ki:

    Sevgili Muazzez,basin sagolsun canim ayrica gecmis olsun annecigin icin cok üzüldüm Mevlam dilerim en kisa zamanda sifasini versin insallah gülüm,sanada bol sabirlar diliyorum.her sey biz insanlar icin elbetteki bize düsen kabullenmek ve sabretmek umarim kötü günler bir an evvel gecerde bizde senin harika sofralarinin yeniden tadini cikarip yeni yeni tarifleri sabirsizlikla bekleriz,sevgiler

  8. Nur... diyor ki:

    Muazzez Hanım hoşgeldiniz, çok uzun bi ara olmuştu gerçekten. Yaşadıklarınızda kolay değil allah sabırlar versin. Dilerim en kısa zamanda annenizde iyileşir.

  9. Hülya diyor ki:

    Merhabalar Muazzez hanım, hayırlı bayramlar… Öncelikle annenize rabbim acil şifalar versin inşaallah, (anne başka bir şey bunu çok iyi biliyorum, ben annemi yakın bir zamanda kaybettim), umarım anneciğiniz tez zamanda iyileşir ve o muhteşem sofralarını yine kurar sizde bizimle paylaşırsınız… Ben aslında sıkı takip ettiğimi düşünüyordum ama dedenizin vefatından haberim olmadı, amcanızı kaybettiniz diye biliyordum yorumlarda görünce şimdi, şaşırdım :(… Netice olarak Muazzez hanım “kara gün kararıp başta kalmaz” diye çok sevdiğim bir söz vardır, emin olun geçecek, Rabbim sabır versin sıkıntılarınızı atlatın en kısa zamanda inşaallah… Selam ve dua ile, Sessiz ve Sıkı takipciniz… Sevgilerimle

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: