Çalışan Ev Hanımı…

Ben bir çalışan ev hanımıyım. Sabahları erkenden kalkıp akşama iş kalmasın temposuyla çamaşırlar asılıyor, bulaşık makinesi dağıtılıyor. Kuruyan çamaşırları katlama, dağılan yerleri toplama telaşı karışıyor, günün en bereketli saatlerine.. Birer birer halledilmeye çalışılan günlük işlerin arasına akşam yenecek yemeğin malzemeleri indiriliyor buzluktan. Yanına yapılacak bakliyatlar ıslatılırken, çay suyu konuluyor eşe hazırlanacak kahvaltı için..

Elim ayağıma karıştığı bu dakikalarda kahvaltı için iki ekmekte kızartma makinesine giriyor. Hoop masaya iki bardak ve koştur koştur ütü masasını açmaya. Ne giyileceğine karar verip ütü ısınması için fişe takılıyor. En sevdiğim kısma geliniyor ve camlar açılıyor, içeriye en temiz hava sokuluyor. İşte ben o an dalıp gidiyorum camın aralığından dışarıya..

İç geçiriyorum en derininden.. Şimdi evde kalmak vardı diyorum, şöyle bir süpürge iyi giderdi bu eve, camlar ardına kadar açıkken.. Güneş en tatlısından evi ısıtırken birkaç iş yapılıverirdi, sonra çaya arkadaş davet edilirdi. Birlikte birkaç güzel şey okurduk değil mi? Sonra aylardır ödemesini yaptığım halde yarım bıraktığım sporuma giderdim doyasıya. Şöyle dışarıyı seyrederken güzelce yürürdüm, bir de yüzerdim bu iyi gelirdi bana..

Ders çalışırdım bol bol, bilmediklerimi öğrenirdim, bildiklerimi bile unuttuğum şu zamanlarda. Hatta yarım kalan yeleği örerdim birkaç sıra. Akşama eş dost davet ederdim. Eşime en sevdiği yemekleri yapar birkaç dostumu ziyaret ederdim. Ne bilim belki Eminönünden bir saksı alırdım, bir çiçek bile dikebilirdim.

Keyif yapabilirim diye emek verdiğim balkonumda bir fincan kahve eşliğinde kitap okuyabilirdim, yazı yazabilirdim, kendimi dinleyebilirdim. Tökezlemeden daha sıkı nasıl yaşanırı öğretirdim kendi kendime.

İç geçirirken bu hayallere dalarım sabahları. Sonra işe gideceğim gerçeğinin tam ortasına düşer, evden çıkana kadar bu hayalleri unutmaya çalışırım..

İşe gelirim, yığınla bekleyen işlere dalarım, unuturum kadın olduğumu, birkaç satır yazarım size, yayınla tuşuna basarım alel acele. Güzel bir mesaj alırım arkadaşımdan, arayamıyorum seni iştesin diye. O iştesin der, ben de ahh derim..

Günlerimi banka ve ofis arasından mekik çekerek bitiririm ve bu soluksuz mücadeleden sonra kendimi eve atarım. Aynı tempo eğer eve gidebilirsem devam eder. Yok uğrayacağım yerler olursa daha geç bir saatten sonra sabah kaldığım yerden kurulmuş bir saat gibi devam ederim.

Ben bir çalışan ev hanımıyım.

Fıtratımın zıttını yaşıyorum. Kariyerde yaparım, hanımlıkta yaparım yalanını söylüyorum her sabah kendime…Oysa bana bahşedilen bu değil, iki elma yarısının bir parçası gibiyim. Bir elmanın verdiği lezzeti yarım elma verebilir mi?

Bölük pörçük yıpratarak, özümüzden kaybolarak daha hırsla savaşıyoruz kendimizle.. Rızkımız bizlere doğuştan verilmişse eğer bu mücadele niye. İktisatlı yaşamayı bilmediğimizden, her şeye sahip olma derdindendir diyorum kendime. Bize yetinebileceklerimiz O’nun eliyle verilmişken daha fazlasını istediğimden dir diyorum. Yada bana bir şekilde kadın ayakta durmalı, erkeğe muhtaç olmamalı düşünceleriyle çırpınıyorum bu iş hayatında..

Evet biliyorum ayakta durması gereken hanımlarımız da var, sözüm yok benim onlara. Sözüm yetinemeyip fazlasını isteyen ve iktisatlı yaşamayı bilmeyen nefsime..

Çalışan ev hanımı olmaya mecbur bıraktığım nefsime..

13 Responses to Çalışan Ev Hanımı…

  1. nilayy diyor ki:

    ALLAH İZİN VERİRİ DE SAĞLIKLI ÖMÜRLERİNİZ OLURSA İNŞALLAH,ÇOK DEĞİL, BELKİ Bİ 3-5 YIL SONRA KENDİNİZİ EMEKLİYE AYIRIRSINIZ.. OZAMAN İSTEDİĞİNİZ TÜM BU HERŞEYİ YAPABİLİR VE BANA KAHVALTIYA GELEBİLİRSİNİZ..AKŞAM YEMEĞİNE KADAR KONUŞUR,KONUŞUR,KONUŞUR..AKŞAM YEMEĞİNİ BİRLİKTE PİŞİRİR,BEYLERLE AFİYETLE YER; ERTESİ GÜN DE LİMANDA DENİZE SIFIR TAZE ÇAYLARIMIZI İÇERKEN,BOLLL BOL OKURUZ..İNŞALLAH !

    • tanerinesi diyor ki:

      Nilaycığım ağzından bal damlamış senin. Düşünmesi bile içimi gıcıkladı. Benim bir numaralı hayalimdir bu yazdıkların. Dolu dolu bir ömür geçireceksem nasip olsun inşallah..

  2. kumsal540 diyor ki:

    çok güzel yazmışsın yine muazzezcimm ama dediğin gibi artık iktisatlı yaşamayı bilemiyoruz sanırım alıştığımız bi harcama tarzı var ve bunun altına düşemiyoruz ne yapsak halbu ki bakıyorum biizm sadece arabamız ve çok az birikmiş bi aparmız var ama bu ikisini birleştirsen sadece iyi bi araba alabilirsin o kadar ancak ama bi de bakıyorum eşi çalışmayan ve benim eşimle aynı işi yapan başka bi arkadaşı bizim iki kişi geçindiğimiz parayla 4 kişi geçiniyorlar ev ve araba kredisi ödüyorlar ve 2 çocuları da dersaneye ve okula gidiyor bunu da karşılayabiliyorlar ama biliyorum ki iktisat kadından geçer ve ben bunu başaramıyorum
    diyorum bebekten sonra biraz ücretsiz izne ayrılayım ama diyorum diğer taraftan alıştım artık her ayın 15inde maaşımın ve sigortamın yatmış olmasına bunun olmadığını ve bana ait bi kazanç olmadığını görmek bana ağır gelecek
    muazzezcim seni bu koşuşturmacayı çok iyi anlıyorum her ne kadar senin kadar yoğun çalışmasam da

  3. sukriyekorkmaz diyor ki:

    Aynı hayalleri kuranlardanım… öyle çok seviyorum ki evimi, mutfağımı… sevdiklerimle evimde geçireceğim telaşsız zamanlarımız olsun istiyorum. Balkonumda nane, maydanoz yetiştireyim eşe dosta vereyim… Ama işte iktisat meselesi…

  4. Ne kadar güzel ve haklı bi yazı. Bende çoğu zaman aynı şeyleri düşünüyorum. İşi bıraktım ama hep aynı ikilemde kalıyorum.aynı şeyleri söylüyorum kendime.Hakkımızda hayırlısı olsun inşallah.
    Allah gönlünüze göre hayırlısını versin inşallah.

  5. ayşe diyor ki:

    muazzez hanım,blogunuzu şimdiye kadar sessiz bir şekilde takip ederken bu yazınıza çalışan bir ev hanımı olarak aynı duyguları paylaştığım birkaç satır eklemek istedim..o kadar haklısınız ki,sabah evden son ana kadar birşeyleri toparlayıp çıkmaya çalışırken aklımdan hep ‘bugün evde olsam ne yapardım’ diye geçiriyorum..ve işe gittiğimde yapacağım işlerden çok daha cazip,günü verimli kılabileceğim şeyler düşünüyorum..hem bedenimi,hem ruhumu dinlendirebileceğim herşey,malesef bu koşuşturma esnasında sıradanlığa bürünüp,zorunluluk haline gelebiliyor..
    inşallah bir hayal olarak kalmaz bu isteklerimiz,Rabbim zamanımızı hayırlı işlerde harcayabilme güzelliğini nasip etsin hepimize..

  6. mndlna diyor ki:

    Annem de hergün aynı sıkıntıları yaşar, hergün sabah istifa etmeye karar verir zorla giyinir ve çıkar evden. Her gün akşam ohh evim diye girer kapıdan ve o gün işte olanları anlatmaya başlar. Ve her gecenin sonunda çalışmasam iyi ama aslında bu kadar rahat yaşayamayız diye söyler ve çalışmanın onu zinde tuttuğundan bahseder.

    Bakalım hayat bana neler gösterecek…

  7. mndlna diyor ki:

    Hayır Giresunlu değilim ama orada 2 sene kadar yaşadım, az biraz bilirim oranın şeylerini. Siz ?

  8. mndlna diyor ki:

    Ben yaklaşık 2 sene de Tunceli’de kaldım, Elazığ benim için bu yüzden insanı en güzel, mekanı en güzel şehirlerden biridir. Kovancık’tan geçtikten sonra memleketindeymiş gibi karşılanır insan ve öyle misafir edilir. Elazığlı bir sürü insanın hayatıma girmiş olmasından son derece de mutluyum ayrıca.

  9. Cahide diyor ki:

    Kıyamam canım yaa…Bende oturduğum yerden düşüncelerimi pervasızca yazıyorum. Böyle şeyleri okuyuncada içim acıyor…:(
    Ama kadın en çok evine yakışıyor. Bu düşünceden ötesini konduramıyorum kadına…
    Allah yardımcınız olsun gülüm. Hakkınızda hayırlısı neyse o olsun. Kolaylıklar versin…

  10. nehir diyor ki:

    Bende sizin yaptıklarınızı fazlasıyla yapıyorum üstüne bir de çocuk bakıyorum , ayrıca çok riskli bir işim var.Ama bunları anlatacak hiç vaktim yok maşallah sizde vakit bol bu satırları yazmak kendini bu kadar anlatmak kolay olmasa gerek.

  11. hilal gulunay diyor ki:

    muazzezcim blogunla yeni tanıştım, sofralarına hayran kaldım..düşüncelerimiz aynı bende aynen boyle düşünüyorum…Allahu teala biz kadınlara yardım etsin..sevgiler

  12. asiye diyor ki:

    merhaba sizin tatlı bloğunuzu mozaik tatlı ararken buldum ve gerçekten çok beğendim.Ellerinize sağlık yakınlarınız ve komşularınız çok şanslı, yani lohusa olduğumda bi kek getiren komşum olsun çok isterdim ama gördüm ki bunu beklemeden önce ben komşuma yapıp götürmeliyim :)))

    ayrıca kardeşiniz için üzüldüm gerçi aradan baya zaman geçmiş umarım iyileşmiş yavrusuna bakabiliyordur.

    bu mesajımı görür müsünüz bilmem ama dualarım sizler için…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: