Hayal ve gerçek..

 

Rutin işleri hafta başından yapıp kalan haftayı kendim için iyi değerlendirmek istediğimden, öğleden sonra ofisimden ayrıldım. Postane, 2 banka ve ufak bir alışveriş telaşı benim 3 güzel saatimi almıştı. İşten erken eve gitmem gerektiği için koştururcasına yapılanlar, üzerimde stresli bir hal yapmıştı.. Banka kartlarımın bulunduğu cüzdanı masamda unutup, numaratörden normal müşteri numarası almak; kendimi saatlerce Age Of Empıres’te (strateji oyunu) çiftlik kurup, level atlayamadan düşmana yenilmiş gibi hissettirdi. Bankada bile sınıf farkını yaşadıktan sonra, postanede doldurulan 2 sayfalık minik kutucuklara yazacağım kimlik bilgilerim beni bekliyormuş (bir daha bu tarz formlar önüme gelirse okuma yazmam yok deyip, parmak basıp çıkacağım).

Of-puf lar eşliğinde ofise dönerken yeğenimi aradım. Dün diğer halasının aldığı, benim göremediğim bebeğini bana anlatırken “macec hala, bak bebeim” derken telefonu bebeğe tutup göstermesi, bununla benim bebeği görmemi hayal etmesi bana kaldırımda derin bir nefes aldırttı.. Ve düşündüm:  Lamia en güzel yaşında ve halasının en iyi ilacı olabilir..

Vaktimizin zekati yerine geçeceğine inandığım için, hayat telaşı içinde de olsak, sevdiklerimize daha fazla vakit ayıralım. Bize güç ve can vereceklerdir.

Sevgi ve muhabbetle..

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: